Monday, 18 June 2012

Joint Cyprus and Malta comments from the Maltese Prime minister Palace

My worry this is a bit of wishful thinking from the Maltese side. Cyprus with its increasingly insurmountable deficit is more worried about funding operation over the next year. I do hope President Christofias saw how open to the public is the palace; i would love to have such accessibility in the Cyprus Presidential gardens (although to their credit the presidential palace has been partially opened up with the new ring park that envelops it.


Cyprus and Malta share ‘worries’ on migrants
Cyprus will use its six-month stint as EU president to encourage other member states to contribute more to resolving irregular migration difficulties.
The island’s EU presidency would also ensure “social sensitivity” guiding any response to the ongoing eurozone crisis, Cypriot President Demetris Christofias said yesterday.
Mr Christofias was addressing a joint press conference with Prime Minister Lawrence Gonzi, held on the last day of his brief Malta visit in the build-up to Cyprus assuming the presidency on July 1.
Saying Malta and Cyprus shared “common worries and interests” over irregular migration, Mr Christofias assumed a defensive tone. “We’re not racists but we must defend the rights of our countries,” he said.
As with Malta, irregular migration ranks high among Cypriot concerns. Both island-states have insisted on increased solidarity from northern member states.
But both have received strident international criticism over their migration and integration policies.
Malta’s mandatory detention policy has drawn criticism from several quarters and a 2010 British Council report found migrants in Cyprus had the worst labour-market access across the EU.
Mr Christofias said Cypriot exposure to Greek bonds had caused its banking system great problems. But any solution to the crisis could not ignore the needs of society’s most vulnerable groups, he insisted.
Dr Gonzi said Malta and Cyprus were in “full agreement” on this issue, with the EU-wide focus on growth “moving hand-in-hand with its cohesion policy”.
“Europe needs growth,” he said. Those three words came mere hours after new economic statistics confirmed Malta had officially entered into recession, a state of affairs familiar to Mr Christofias, who has previously mooted the possibility of Cyprus tapping EU bailout funds.
After the press conference, the chairman of one of Cyprus’ largest banks said the country would require some form of EU financial assistance.
Mr Christofias briefly touched upon Turkey’s EU accession bid, saying the country would need to fulfil various obligations before joining the 27-state bloc.
The Maltese government has previously said it would be happy to welcome Turkey into the EU provided it satisfied all membership criteria. Turkey has said it will break off ties with the EU Council during the Cypriot presidency.
Dr Gonzi and Mr Christofias also discussed the future financing of the EU, concerns over mounting violence in North Africa and the possibility of further cooperation within the energy, water and tourism sectors.
Saturday, June 9, 2012 The Times of Malta by Bertrand Borg
---------------------------------------------------------------------------------------------------Licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 3.0 Unported License. . You are free to copy content but you must link back to this blog and attribute the work to me (Alexandros Apostolides).. You cannot use my work for commercial purposes and you must share it under the same terms I do.

Saturday, 2 June 2012

Η ανάπτυξη σε συνθήκες δημοσιονομικής αυστηρότητας απαιτεί θέλει νέο τρόπο σκέψης.


Αλέξανδρος Αποστολίδης,
Λέκτορας (Οικονομική Ιστορία), Τμήμα Οικονομικών, Λογιστικής και Χρηματοοικονομικών

Όταν ο Joseph Alois Schumpeter δέχτηκε να γίνει μέλος της σοσιαλιστικής κυβέρνησης της Αυστρίας ως υπουργός οικονομικών το 1919, η αντίδραση των φίλων και εχθρών του ήταν εξίσου αρνητική. Οι σοσιαλιστές τον έβλεπαν καχύποπτα καθώς ήταν γόνος αυστριακής αριστοκρατικής οικογένειας, και πρωτοπόρος σε θέματα οικονομικής ανάπτυξης. Από την άλλη οι αριστοκρατικοί κύκλοι το έβλεπαν σαν ένα καιροσκόπο, προδότη της τάξης του και του συστήματος της ελεύθερης αγοράς που τον ανέλιξε.

Η Αυστρία το 1919 βρισκόταν σε κατάσταση διάλυσης. Η αυτοκρατορία είχε ηττηθεί από τις δυνάμεις του Αντάντ κατά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο με τεράστιες οικονομικές και έμψυχες απώλειες. Ο πολυεθνικός της στρατός είχε διασκορπιστεί μαζί με τον οπλισμό τους, απαιτώντας δικαιώματα. Οι μη γερμανικές περιοχές της πρώην Αυστροουγγρικής αυτοκρατορίας αποσχιστήκαν και διέκοψαν την προμήθεια τροφίμων και καυσίμων στη Βιέννη. Σαν αποτέλεσμα το ενιαίο οικονομικό σύστημα της αυτοκρατορίας κατακερματίστηκε από νέα σύνορα, νομίσματα και δασμούς. Το Αυστριακό θησαυροφυλάκιο ήταν άδειο, οι απαιτήσεις προς τη νέα σοσιαλιστική κυβέρνηση ήταν τεράστιες και τα εισοδήματα έφτασαν στο ναδίρ.

Ο Schumpeter δεν δίστασε να αποστασιοποιηθεί από φίλους και να ηγηθεί της προσπάθειας διάσωσης του νέου Αυστριακού έθνους. Κατανόησε γρήγορα ότι δεν ήταν όλες οι απαιτήσεις προς την κυβέρνηση το ίδιο σημαντικές. Περιόρισε τα έξοδα της κυβέρνησης σε βασικές ανάγκες εισαγωγής φαγητού και καύσιμων. Την ιδία ώρα υπήρξε μια έντονη προσπάθεια να αυξηθεί η φορολογία για να μειωθεί το χάσμα που είχε δημιουργηθεί μεταξύ κυβερνητικών εξόδων και εσόδων, που ωθούσε τον πληθωρισμό και εξαθλίωνε την μεσαία τάξη.

Το σχέδιο του βασίζονταν στην προσπάθεια ανεύρεσης κοινού οράματος. Ο Schumpeter πίστευε ότι εάν ο πληθυσμός κατανοούσε την ανάγκη για συρρίκνωση κρατικών βοηθημάτων και την αύξηση φορολογίας, οι νικηφόροι σύμμαχοι και ξένοι πιστωτικοί οίκοι θα πρόσφεραν την αναγκαία βοήθεια και δάνεια που χρειαζόταν άμεσα η Αυστρία για να αμβλύνει την οικονομική κρίση.

Ένα σημαντικό μέρος του σχεδίου ήταν η αύξηση της φορολογίας στην περιούσια. Βλέποντας ότι η κατανάλωση είχε μειωθεί, ο υπουργός οικονομικών προτίμησε να αυξήσει τα κυβερνητικά έσοδα με ένα έκτακτο φόρο στην αξία της περιούσιας. Όμως αυτή η μεγάλη αύξηση της φορολογίας της περιούσιας δεν ήταν άνευ όρων. Η κυβέρνηση δεσμεύτηκε να στηρίξει και να υπερασπιστεί το δικαίωμα της ιδιωτικής ιδιοκτησίας, και να μην επαναλάβει την έκτακτη φορολογία (δηλαδή να μην γίνει μόνιμο μέρος του προϋπολογισμού). Ο Schumpeter πίστεψε ότι η σταθεροποίηση της κατάστασης θα έφερνε πολλαπλούς καρπούς. Από την μία οι γαιοκτήμονες που θα επωμίζονταν το μεγαλύτερο βάρος της σταθεροποίησης θα έπαιρναν ως αντάλλαγμα εγγυήσεις ότι η φορολογία δεν θα επαναλαμβανόταν, και από την άλλη οι εργατική τάξη ένιωθε ότι το βάρος της σταθεροποίησης αναλαμβανόταν από τους έχοντες και ότι η κοινή κατεύθυνση θα έφερνε την πολυπόθητη οικονομική ανάπτυξη μέσω της αλλαγής του επιχειρηματικού κλίματος: Όλοι είχαν να κερδίσουν από μια σταθεροποίηση. Κατά τον Schumpeter, η ανάπτυξη ήταν εφικτή ακόμα και κάτω από συνθήκες μείωσης του δημοσιονόμου ελλείμματος λόγω κοινού οράματος.

Δυστυχώς το όραμα του Schumpeter προσάραξε στον ύφαλο των πολιτικών συμφερόντων. Οι συνάδελφοι και ο πρωθυπουργός υπονόμευαν τον υπουργό οικονομικών με προώθηση έργων αμφιβόλου αξίας για την οικονομική ανάκαμψη θέτοντας την κυβέρνηση εκτός δημοσιονομικών στόχων. Η εύπορη τάξη υπονόμευε την σοσιαλιστική κυβέρνηση σε μια προσπάθεια να μην πληρώσει τον έκτατο φόρο, και η οργανωμένοι εργαζόμενοι αρνούνταν να δήξουν υπομονή όδον αφορά την εκπλήρωση εργατικών δικαιωμάτων. Απογοητευμένος από την αποτυχία εφαρμογής του σχεδίου αναπτύξεως και διάσωσης, ο Schumpeter το έριξε στην προσωπική ασυδοσία στη διασκέδαση, τις γυναίκες και το ποτό, φτάνοντας κοντά στην χρεοκοπία. Με την παραίτηση του η Αυστρία κρεμάστηκε. Η κυβέρνηση ξόδεψε αλόγιστα, οι ξένοι πιστωτές φοβήθηκαν να εγκρίνουν δάνεια και η κυβέρνηση στράφηκε στην εκτύπωση χαρτονομισμάτων χωρίς πραγματική αξία. Το αποτέλεσμα ήταν ότι ο πληθωρισμός έφτασε το 1426% το 1922, καταστρέφοντας την εισοδηματική και μεσαία τάξη.

Υπάρχουν πολλά μαθήματα για την Κύπρο στο πως αντιμετώπισαν άλλες χώρες παρόμοια προβλήματα. Η ιεράρχηση των μειώσεων στα κυβερνητικά έξοδα σε σχέση με την ανθρώπινη ανάγκη είναι αναγκαία, και η υπονόμευση των οικονομικών στόχων του υπουργείου οικονομικών από άλλους κυβερνητικούς παράγοντες πρέπει να σταματήσει. Η ιδιοφυΐα του Schumpeter έγκειται στην κατανόηση του ότι η ανάπτυξη είναι απόλυτα συνδεδεμένη τόσο με την ανάγκη σταθεροποίησης των δημοσιονομικών, αλλά και με την χάραξη οράματος και μακροπρόθεσμης πορείας.

Αυτό προαπαιτεί νέο τρόπο σκέψης. Ο κοινωνικός διάλογος θα πρέπει να βασιστεί με την κατανόηση ότι και η κυβέρνηση πρέπει θα οριοθετήσει τόσο το μέγεθος του κοινωνικού κράτους, όσο και την επιπρόσθετη φορολογία: δεν μπορεί να αναθεωρεί μέτρα όταν αποτυγχάνει τους στόχους της καθώς αυτό δημιουργεί κλίμα επιχειρηματικής αβεβαιότητας που εμποδίζει την ανάπτυξη. Όλοι οι οικονομικοί φορείς πρέπει να στοχεύουν μόνο μακροπρόθεσμα για το καλό των μελών τους. Τα σημαντικότερα μαθήματα είναι ότι οι μακροπρόθεσμοι στόχοι πρέπει να κοινοποιηθούν στην κοινωνία, οι πολίτες πρέπει να νιώσουν ότι όλοι θα μοιραστούν τον πόνο της σταθεροποίησης αλλά και την ευμάρεια της επικειμένης ανάπτυξης. Αυτά χρειάζονται δυνατή ηγεσία στο υπουργείο οικονομικών, μακριά από κομματικούς η μικροπολιτικούς παρεμβατισμούς.

---------------------------------------------------------------------------------------------------Licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 3.0 Unported License. . You are free to copy content but you must link back to this blog and attribute the work to me (Alexandros Apostolides).. You cannot use my work for commercial purposes and you must share it under the same terms I do.